اوس پیمان

آیا می توانید تصور کنید شخصی مهمان دائمی برنامه های  صدای آمریکا و بی بی سی باشد و از سیاست های دولت آمریکا حمایت کند و بعد در انتخابات مجلس  ایران نامزد شود و شورای نگهبان او را رد صلاحیت نکند ؟  . در کشوری که برادر ریس جمهور ، داماد رهبر سابق نظام ، نوه امام  ، وزیر و مدیرکل  ، و ده ها نفر از جانبازان جنگ و مسئولان سابق همین نظام رد صلاحیت می شوند ،  تصور اینکه یک منتقد که علنا با رادیو تلویزیون های خارجی   همکاری دارد نامزد انتخابات مجلس شود کاملا دور از ذهن است  .  جمهوری اسلامی به  مردم بی خبر از همه جای ایران اینگونه القا می کند که این رد صلاحیت ها یک چیز معمول در همه جای  دنیا است  و همه حکومت ها فقط به افراد مورد اطمینان خود اجازه شرکت در انتخابات می دهند .  اما وقتی ار ایشان خواسته  می شود که فقط یک نفر رد صلاحیت شده انتخابات مجلس آمریکا در 12 سال اخیر نام ببرند ، جوابی ندارند بدهند .

امروز در اخبار ، مطلبی در مورد شکست جورج گالوی حامی قدیمی حکومت صدام و حامی جدید حزب الله لبنان و جمهوری اسلامی در انتخابات مجلس انگلیس خواندم  . شخصی که آزادانه نامزد شد،  در حوزه انتخابیه سوم شد و موفق نشد به مجلس راه پیدا کند حال اینکه این شخص نماینده سابق مجلس انگلیس بود و هیچ کس به غیر از مردم انگلیس این توان را نداشت که او را به مجلس راه ندهد .
این شخص مهمان دائمی شبکه پرس تی وی وابسته به نظام جمهوری اسلامی بود  و در یکی از برنامه های این شبکه مفصل در مورد قانونی و صحیح بودن انتخاب احمدی نژاد در آخرین انتخابات ریاست جمهوری ایران سخن گفت .
او با دولت صدام نیز روابط حسنه داشت و در سال 1999 تعطیلات کریسمس را مهمان طارق عزیر بود اما هیچ کدام از این اعمال به هیچ شخصی در انگلیس قدرت نداد تا او را از نامزد شدن باز دارد .  این حق مردم انگلیس بود که او را انتخاب کنند یا او را کنار بگذارند .
چیزی که از محبوبیت او کم کرد مواضع سیاسی گالوی به نفع حماس و حزب‌الله و همچنین در حمایت از انتخاب مجدد احمدی نزاد در آخرین انتخابات ریاست جمهوری ایران بود.
تصور کنید مشابه چنین شخصی در ایران زندگی می کرد و هر هفته با صدای آمریکا مصاحبه می کرد و از مواضع دولت آمریکا  و اسرائیل حمایت می کرد . اگر چه این شخص در ایران شانسی برای نامزد شدن در انتخابات مجلس نداشت اما یقینا شانس این را داشت که طولانی مدت مهمان زندان اوین باشد .
اهواز سه نماینده در مجلس ششم داشت  . محمد کربلایی دارای مدرک دکترا جانباز جنگ بود . حمید کهرام سابقه جبهه داشت و با مدرک دکترا استاد دانشگاه چمران بود . جاسم شدید زاده دارای سابقه جبهه بود و  لیسانس الهایات داشت . هر سه ایشان در حالی که نماینده مردم اهواز در مجلس ششم بودند در انتخابات مجلس هفتم رد صلاحیت شدند . محمد رضا خاتمی در حالی که نایب رئیس مجلس بود و برادرش رئیس جمهور کشور بود رد صلاحیت شد . تازه همان انتخابات مجلس ششم که آزاد ترین انتخابات محسوب می شد هم خالی از رد صلاحیت نبود . آقای درولی استاد دانشگاه و جانباز جنگ ،  شانس اول برنده شدن در حوزه دزفول بود که رد صلاحیت شد . محمد ملک خدایی مشاور استاندار خوزستان در حوزه اهواز رد صلاحیت شد . عباس عبدی از افرادی که روزی جمهوری اسلامی بابت تسخیر سفارت آمریکا برایش سوت و کف می زد ،  در تهران رد صلاحیت شد .  و ده ها نمونه دیگر  .
و با وجود این همه رد صلاحیت انتخابات مجلس ششم بخاطر رد صلاحیت های کمش مشهور است .
خودتان حساب دگر اندیشان و  آن 4 هزار رد صلاحیت شده دیگر در انتخابات مجلس هفتم و هشتم را بکنید .
پیمان روشن ضمیر / 16/2/89 .

(more…)

پس از انکه کودتاچیان جنایت های ظهر عاشورا را رقم زدند و تظاهرات آرام مردم را به خاک و خون کشیدند بار دیگر سناریوی مسخره و نخ نمای ایشان تکرار شد . مخالفان را اعضای گروهک مجاهدین نامیدند و این بار در تهدیدی بی سابقه اعلام کردند به دلیل عضویت تظاهر کنندگان در گروهک منافقین و محاربه با اسلام اعدام خواهند شد .
وضعیت سید علی خامنه ای و سرافرازی ما را ببینید
ما برای آنکه مخالف یا دشمن مان را بی آبرو کنیم کافیست نامش را بگوییم . کافیست بگوییم سید علی خامنه ای فلان کرد . سید علی خامنه ای فلان دستور را داد . سید علی خامنه ای آنگونه است یا اینگونه است . ببینید نظامیان سید علی خامنه ای در این فیلم چه می کنند . ببینید بسیجیان تحت امر سید علی خامنه ای را …
اما سید علی خامنه ای می داند نمی تواند نام ما را بگوید چون نام ما افتخار است و هر بار آوردن نام ما با تشویق مردم و درودهای ملت همراه است .
پس مجبور است به جای نام ما از نام گروهکی استفاده کند که در حال حاضر حتی در کار خود در خارج مانده است و به هیچ عنوان در ایران وجود خارجی ندارد . گروهکی که در 20 سال اخیر حتی یک تظاهرات 50 نفره نتوانسته در تهران ترتیب دهد . نام ما چون مقدس است برای خراب کردن جنبش مجبور است از نام مجاهدین خلق استفاده کند . مجبور است نام ما را نیاورد چون نام ما افتخار است و حتی خودش شرمش می شود که نام ما را به بدی یاد کند . مجبور است برای آنکه مجازات کردن ما را حداقل در ذهن خودش توجیح کند مرتب بگوید عده ای از سوی منافقین آمدند در تهران شعار دادند و فلان کردند . چرا نمیگوید عده ای از جوانان تهران به اسم سهراب و پیمان ، مهدی و علی و قلی و لیلی و ندا و تینا آمدند و شعار دادند و سرنگونی من را خواستند و مقابل من ایستادند و به همین دلیل باید مجازات شوند .
نمی گوید چون این جملات دو اسم دارد . اسم سیدعلی خامنه ای که میبیند ملت بر علیه او در خیابان چگونه شعار می دهند و عکسش را پاره می کنند ، به همین دلیل عکس خمینی را جایگزین عکس خود می کند و جکی می سازد که مرغ و ماهی بر او می خندند که کدام جنبشی عکس حاکمی که مرده است را پاره می کند و نام دوم سهراب است و اشکان و تینا و ندا که مردمان همین شهرند و به عمرشان حتی رنگ یک نفر عضو گروهک مجاهدین را ندیده اند و کار به هیچ گروه خارجی ندارند و مشکلشان فقط با سید علی خامنه ایست . میخواهند او حاکم نباشد همین . میخواهند دیکتاتور برود . خواستگاه ما تنها برکناری حاکم مستبد ایران سید علی خامنه ای و برقراری دموکراسی در کشور مثل همه دموکراسی های دنیاست . پس به ما نه اتهام محاربه با اسلام می چسبد و نه فعالیت ضد امنیت ملی و نه تشویش اذهان عمومی که چه بسیار شامل تشویق اذهان عمومی نیر می شویم . این اسم ها با چنین خواستگاهی مقدس می شود و مردم برایشان هورا می کشند . سید علی خامنه ای از آوردن این نام ها می ترسد پس به جای نام ما نام مرده ای به نام مجاهدین خلق را جایگزین می کند .
ما نیاز نداریم سید علی خامنه ای را به لبنان و سوریه و چین و گروهک طالبان وصل کنیم . هرچقدر که رفتار سید علی خامنه ای شبیه رفتار طالبان باشد ما نیاز نداریم برای بی آبرو کردن او نام طالبان را بیاوریم . نام سید علی خامنه ای به تنهایی سند بی آبرویی اوست . سند بی آبرویی او در خیابان های تهران ریخته است . مهر سید علی خامنه ای پای همه این اسناد است .  و به همین دلیل به صدا و سیما و قوه قضاییه تحت امرش دستور می دهد به جای نام خودش از نام خمینی استفاده کنند و آنهمه شعار بر علیه خودش را به خمینی نسبت دهند و به جای نام ما نام مجاهدین را می نویسد تا هر دو سوی معامله را تغییر دهد .

پیمان روشن ضمیر
www.ospeyman.org

.
این مطلب را اولین بار در جواب این تاپیک نوشتم :
http://7tir.info/index/viewtopic.php?f=2&t=27931

این دو فیلم بخصوص فیلم اول را حتما ببینید .

فیلم مصاحبه با بختیار سال 64 :
http://64.15.120.233/watch?v=NLw-3pSiT4E&feature=related

فیلم های مصاحبه با بختیار قبل از پیروری انقلاب :
http://64.15.120.233/watch?v=tObnPqLfdSI&feature=related

انقلاب اسلامی ایران در سال 57 همانطور که قبلا بارها گفتم می توانست اولین انقلاب مخملی جهان باشد . شاه رسما با انتخاب بختیار به عنوان یک چهره کاملا دموکرات تسلیم شده بود و آماده انتقال آرام قدرت بود . بختیار به ارتش دستور می دهد که هیچ برخوردی با تظاهر کنندگان نکنند و عملا ارتش می ایستد و تظاهرات تهران و شهرستان ها را تماشا می کند و مردم با خیال راحت به تظاهرات می پردارند . بختیار دستور بازشدن همه روزنامه ها را می دهد . سردبیرها را به دفترش دعوت می کند و می گوید از امروز من نخست وزیر هستم . هرچه می خواهید بنویسید هیچکس با شما برخورد نمی کند . عملا روزنامه ها تهران از آن روز به بعد علیه بختیار و شاه و در حمایت از انقلاب می نوشتند . واقعا در این شرایط به پیروزی رسیدن انقلاب کار بسیار ساده ای بود . بسیار ساده تر از چیزی که کسی بخواهد لافش را بزند . جمهوری اسلامی اگر به مدت یک ماه نصف آزادی که بختیار به مردم داد را در کشور حاکم کند قطعا خیلی راحت تر ار حکومت شاه سقوط خواهد کرد . کافیست یک هفته به ارتش و سپاه و بسیج بگوید به مردم حمله نکنند تا شاهد باشد در تهران چند برابر سال 57 جمعیت به خیابان خواهد آمد . البته اینگونه نیست که این آزادی ها در هر کشوری منجر به سقوط حکومت شود چنان که خیلی بیشتر از این آزادی ها در آمریکا و خیلی کشورهای غربی حاکم است و هیچ نا آرامی مشاهده نمی شود و هرگز انقلابی روی نمی دهد .
انقلاب 57 یکی از آسان ترین انقلاب های جهان بود . انقلابی که می توانست مخملی باشد اما نشد چون سال 57 دولت آماده تغییر آرام قدرت بود اما انقلابیون اهل آرامش نبودند . فرمانده هان انقلاب اهل خون ریزی و خشونت بودند . آنها به انتقام آن هم انتقام های کور و زیر و رو شدن همه ساختارهای باقی مانده از گذشته فکر می کردند . انقلاب 57 می توانست یک انقلاب مدرن باشد اما به یکی از بد ترین شکل های انقلاب های کلاسیک تبدیل شد . البته چیزی که مسلم است این است که شاه ایران عملا صدای مردم را شنید که فریاد می زدند شاه باید برود و پس از آن تسلیم تغییرات اساسی که می توانست یک دموکراسی واقعی را به همراه بیاورد شد . در هر حکومتی اگر مردم شجاعت این را داشته باشند که حاکم مستبد را به نام صدا کنند و برکناری او را بخواهند و این خواسته را چند ماه پیگیر ادامه دهند حاکم مستبد تسلیم می شود . حال چه پینوشه ، چه شاه سابق ایران و چه خامنه ای باشد . هیچ فرقی نمیکند . همه حاکمان مستبد دنیا در لحظاتی که صدای مردم را بشنوند که خواستار برکناری ایشان هستند توانایی ادامه حکومت بر مردم را در خود نمی بینند . حاکمان مستبد تسلیم می شوند و آماده می شوند که با مخالفین پشت میز مذاکره بنشینند تا از یک انقلاب خونین و کلاسیک جلویگری کنند و با انتقال آرام قدرت خود و کشور را نجات دهند . اگر می بینید حکومت فعلی ایران این همه بر علیه انقلاب مخملی سخن می گوید ، به دلیل این است که حکومت ایران واقعا احساس نمی کند که یک انقلاب کلاسیک در حال روی دادن است که اگر چنین احساسی می کرد آرزوی انقلاب مخملی می کرد و خودش اولین استقبال کننده بود . اما چون حکومت می بینید که معترضان رهبرانی اصلاح طلب دارند و خواستار انقلاب نیستند ، تصمیم می گیرد که با الفاظ نابجا مثل انقلاب مخملی معترضان را سرکوب کند . اگر گفتمان رهبر جنبش طور دیگری بود ، این همه حرف مسخره از حکومت نمی شنیدم. مقصر چرندیاتی که حکومت می گوید ضعف گفتمانیست که میرحسین موسوی برقرار کرده است .
بختیار می گوید : اگر ارتش اعلام بی طرفی نکرده بود آیت الله ها بلاخره مجبور می شدند پشت میز مذاکره بنشینند . می بینید . همه چیز بر عکس بود . حکومت آماده بود وارد مذاکره شود . اما انقلابیون حاضر به مذاکره نبودند . خمینی به بختیار می گفت اول استعفا بده بعد بیا مذاکره کنیم . او اصلا مفهوم مذاکره با حکومت با هدف گذار به حکومت بعدی را نمی فهمید و چنین مفهومی حتی در ذهن انقلابیون باهوش تر مثل بنی صدر وجود نداشت . بختیار می گوید ارتش خیانت کرد و اگر صبر می کرد با توجه به فضای کاملا آزادی که من بوجود آورده بودم بلاخره مردم از آیت الله ها می خواستند وارد مذاکره شود . من هم معتقدم این اتفاق اگر ارتش و بختیار هر دو باهوش تر عمل کرده بودند حتما روی می داد و ما گذار به دموکراسی را تجربه می کردیم . من معتقدم میز مذاکره بختیار حتی اگر آن طرفش آیت الله ها نشسته بودند دموکراسی را به ارمغان می آورد ، چون قبل از فروپاشی نظام قبلی شرایط گذار و برقراری حکومت جدید تعیین می شد و قوای دو طرف این موازنه را بوجود می آورد که استبداد در این گذار روی ندهد .
من عمیقا معتقدم انقلاب بعدی ایران صد در صد ما را به دموکراسی می رساند و زیاد طول نمی کشد که آیت الله هایی که اکنون صاحب قدرت هستند حاضر به مذاکره با رهبران مخالفین بشوند . البته پیش از آن باید ملت یاد بگیرند به سراغ مردانی برای رهبری جنبش بروند که به وضوح و بدون ترس می گویند : “خامنه ای باید برود” . جمعیت زیاد مخالفین حکومت را تسلیم نمی کند . جمعیت زیاد با رهبری ضعیف و کار نابلد موجب ریزش جمعیت می شود . جمعیت زیاد با رهبری که فرصت سوزی نمی کند اما گفتمان صحیح را برقرار نکرده است نیز موجب می شود که حکومت از وقوع یک انقلاب کلاسیک به معنی واقعی نترسد . ترس حکومت از انقلاب کلاسیک و نردیک شدن وقوع چنین انقلابی ، حاکم مستبد را علاقه مند به مذاکره با مخالفین در جهت جلویگری از انقلاب کلاسیک می کند . میز مذاکره می تواند به انقلاب مخملی یا جابجایی آرام قدرت منجر شود . هیچ چیزی ممهمتر از گفتمان صحیح نیست . گفتمان صحیح معترضان در وضعیت فعلی نشانه های فراوانی دارد اما اولین نشانه ای که به راحتی می توانید یک گفتمان صحیح را از یک گفتمان غلط تشخیص دهید این است که ببینید آیا او می گوید : “خامنه ای باید برود” یا نه ؟ هیچ جمله ای اهمیت همین جمله ساده را ندارد .
بهانه هایی مثل این که
“”مشکل ما خامنه ای نیست بلکه مشکل ما استبداد است”" در شرایط فعلی آفت جنبش است . جنبش دموکراسی خواهی باید با صدای بلند و به وضوح به نماد استبداد حمله کند .
جنبش محل درس اخلاق یا محل درس دموکراسی به ملت نیست . شعارهای ما برای کلاس درس نباید درست شود . وقتی می شود گفت مرگ بر شاه احمقانه است اگر بگوییم مرگ بر دیکتاتور . وقتی می شود گفت مرگ بر رزیم پهلوی احمقانه است اگر بگوییم مرگ بر حکومت استبدادی . این شعارهای احمقانه در ادامه گفتمان احمقانه رهبر کارنابلد جنبش بوجود می آید . هر وقت او گفتمانش را تغییر داد شعارها هم تغییر می کند . اگر شعارها تغییر یافت و او هنوز اندر خم کوچه قبل ماند ، چاره ای به غیر از گذار از او به سمت یافتن رهبر جدید وجود ندارد .
در جنبش فعلی بیشترین استقبال مردم از شعار : “استقلال آزادی جمهوری ایرانی” بود . این شعار نشان دهنده خواست تغییر حکومت است . میرحسین موسوی هنوز اندر خم شعارهای ابطال انتخابات است و بر علیه شعار تغییر خواهی مردم مصاحبه می کند . او از دو نظر رهبر خوبی نیست . یک اینکه تفکرش با خواست ملت جور نیست . دو اینکه کارنابلد است وگرنه بلد بود از شعار جدید مردم برای فشار آوردن به حکومت استفاده کند . به همین دلیل است که در مقاله قبلی گفتم اکنون زمان گذار از میرحسین است . میرحسین موسوی دیگر نمی تواند رهبر جنبش باشد ، گذار ار میرحسین به معنی دفن کردن میرحسین نیست . میرحسین می تواند دوست جنبش باقی بماند و ما می توانیم از او به عنوان یک مهره تاثیر گذار و مفید کمک بگیریم . به شرط اینکه به طور جدی به فکر یک رهبر جدید باشیم

پیمان روشن ضمیر - 15/5/88
www.ospeyman.org

امروز قطبی و چند بازیگر و ورزشکار که حاضر شدن در مراسم تنفیذ دولت کودتا شرکت کنند تکلیف خودشان را با ملت عزا دار ایران روشن کردند . آنانی که در جشن قاتلان شرکت کردند نباید انتظار داشته باشند ملت ایران که همگی خانواده صدها مقتول این ماجرا هستند ، با آنان مثل سابق و به احترام رفتار کنند . اینان یک اقلیت کوچک از ورزشکاران و هنرمندان خیانت کار به ملت بودند که ملت از این پس تکلیف خود را با ایشان در همه صحنه ها مشخص خواهد کرد و به ایشان نشان خواهد داد که اقدام کردن برای مشروعیت دادن به قاتلان و کودتاچیان ، چه هزینه سنگینی را به دنبال دارد .
اما جدا از ایشان امروز حالم از عده ای بهم خورد که در برابر انتقاد وبلاگستان به حضور این افراد در مراسم کودتاچیان ، توجیه می کردند که احتمالا اینان تحت فشار بودند . من هرگز در این وبلاگ به کسی توهین نکرده ام و اکنون نیز بدون توهین می خواهم بگویم این افراد سند بدبختی و بیچارگی ملت ایرانند . آدم هایی بی نهایت ابله . منظورم همه آن کسانی است که خیال می کنند قطبی و سایرینی که در مراسم تنفیذ دولت کودتا شرکت کرده اند تحت فشار بودند و سعی می کنند چنین مفهومی را برای پاک کردن گناه قطبی در اینترنت منتشر کنند .دولت کودتا به صدها شخصت محبوب تر و مشهور تر ار اینان زنگ رد و آنها ریر بار نرفتند و اینان این خفت و عواقب آن را به جان خریدند . به همین سادگی .
چرا شجریان نیامد ؟ چرا نتوانستند به شجریان فشار بیاورند ؟
آیا سیستم عصبی بدن شجریان تحمل بیشتری برای جلوگیری از فشار دارد ؟
چرا شهرام ناظری نیامد ؟
چرا پرویز پرستویی نیامد ؟
چرا علی کریمی نیامد و چرا فشار به او کارگر نیست ؟
این چه فشاریست که زورش به رضا زاده با آن گردن پهن می رسد اما زورش به عباس کیارستمی و میرحسین موسوی و عادل فردوسی پور نمی رسد ؟
. افرادی که از تحت فشار بودن قطبی و دیگر خائنان که با پا و میل خودشان در این مراسم شرکت کردند ، صحبت می کنند ، آنقدر ابله و نادان هستند که من حالم بد می شود اگر بخواهم توضیح بیشتری در مورد تحت فشار نبودن قطبی و دیگران ، به ایشان ارائه کنم .
این نادان و ابلهی هم که به ایشان گفتم به هیچ عنوان توهین نیست و و در کمال احترام این القاب را به ایشان می دهم و ایشان را مجسمه بلاهت می خوانم و در تمام مجامع علمی دنیا می توانم ابله بودن ایشان را ثابت کنم

اوس پیمان

دنبالک :
http://balatarin.com/permlink/2009/8/3/1687760

میرحسین موسوی از بسیاری اصلاح طلبان شجاع تر است . . خاتمی در اوج بی قانونی های جناح مقابل ، همیشه تسلیم بود و حداکثر می گفت : “بد اخلافی هایی روی داد . نپسندیدم” .
مردمی که به امثال خاتمی عادت داشتند ، از دیدن اعتراضات میرحسین موسوی پس از کودتای انتخابات هیجان زده شدند . بسیاری مردم گفتند انتظار چنین ایستادگی و شجاعتی را از میرحسین نداشتند . بیانیه جدید میرحسین در مورد اعترافات اصلاح طلبان در دادگاه و اشاره مستقیم او به شکنجه وحشیانه بازداشت شدگان و تهدید به دادگاهی برای انتقام گیری از شکنجه گران و آمران ، از نشانه های بارز شجاعت میرحسین است که او را از سایر اصلاح طلبان متفاوت می کند . اما به صرف اینکه او در دفاع از دوستانش شجاعت دارد ، نشانه این است که او رهبر خوبیست ؟ فراموش نکنیم میرحسین در اعتقاداتش که چندان مطابق با خواست ملت نیست بسیار متعصب است و چندان علاقه ای به شنیدن صدای مخالفین و پاسخگویی به انتقاد ها ندارد . رویکردی که قبل از انتخابات بسیاری از دموکراسی خواهان را از اطراف میرحسین دور کرد و به ستاد کروبی برد . این انتقادات به دلیل نیاز به اتحاد پس از ماجرای تقلب در انتخابات ، بایکوت شد .

* شعار جدید مردم و واکنش تاسف انگیز میرحسین موسوی
مردم در روز 8 مرداد در تجمعی که به مناسبت “چهلم شهدای تظاهرات” برگزار کردند ، شعار جدیدی را سر دادند . این شعار مورد استقبال کم سابقه معترضان در سراسر کشور بخصوص وبلاگ نویسان در اینترنت قرار گرفت . استقبال از این شعار در اینترنت ، نشان می داد که این شعار به گفتمان اصلی همه تظاهرات آینده تبدیل می شود . مردم در هشت مرداد شعار می دادند : “استقلال آزادی جمهوری ایرانی” .
این شعار ، واضح ترین شعار در طول اعتراضات اخیر بود که نشان می داد معترضان خواستار تغییر حکومت جمهوری اسلامی هستند . معترضان می خواهند در ایران یک حکومت جمهوری غیر دینی بر سر کار بیاید . این شعار خواست واقعی معترضان که مقدار قابل توجه ای از این خواست تا به آن روز در زیر اعتراض به کودتای انتخاباتی پنهان مانده بود را آشکار کرد .

میرحسین موسوی در برابر مهمترین شعار تغییر خواهی تظاهر کنندگان چه کرد ؟
فردا تنفیذ حکم احمدی نزاد است . انتظار همگان از میرحسین این بود که برای روز تنفیذ فراخوانی برای تجمع بدهد . میرحسین تا امروز چنین کاری نکرد . عده ای از محدودیت های میرحسین سخن گفتند . حرفهایی تکراری که همیشه عده ای می زنند تا کارنابلدی یا ضعف عملکرد یک فعال سیاسی را توجیه کنند .
میرحسین دیروز به جای پرداختن به بحث مهم تنفیذ و صدور بیانیه ای در همین رابطه ، به مصاحبه با سایت خودش (قلم ) دست زد و در اقدامی غیر منتظره به مخالفت با تظاهر کنندگانی پرداخت که شعار جمهوری ایرانی سر می دادند .
مصاحبه عمدی میرحسین با سایت خودش و بیان آن سخنان بر علیه خواست مردمی که با وجود همه ضعف ها و اختلاف ها که در میرحسین می دیدند همچنان پشت سر میرحسین قرار گرفته اند و از او حمایت می کنند ، بزرگ ترین اشتباه میرحسین تا امروز بود . اشتباهی آنقدر بزرگ که از نظر نگارنده منجر به کنار گذاشتن میرحسین از رهبری جنبش از سوی اکثریت مردم خواهد شد . هرچند ممکن است میرحسین همچنان چهره ای محبوب و تاثیر گذار باقی بماند اما یقینا از این به بعد کاریزمای سابق برای رهبری جنبش را نخواهد داشت . کافیست در اولین تجمع بعدی ، مردم با صدایی بلند تر و اتحاد بیشتر شعار “جمهوری ایرانی” را تکرار کنند ، آنگاست که همگان پی به کنار رفتن میرحسین از رهبری جنبش خواهند برد .

مصاحبه بیانیه مانند میرحسین با سایت قلم تنها نشان از اختلاف خواست میرحسین با خواست واقعی مردم نداشت بلکه ضعف او در رهبری جنبش و عدم مهارت او در استفاده از موقعیت ها را به وضوح نشان داد . میرحسین با همین تفکرات و همین خواست ها که با خواست واقعی مردم فاصله بسیار دارد ، اگر یک سیاست مدار کار بلد بود ، نه تنها بر علیه شعار جدید مردم نباید سخن می گفت بلکه باید از این شعار برای فشار آوردن به حکومت استفاده می کرد . میرحسین اگر سیاست مدار ماهری بود رادیکال شدن شعارها را باید نتیجه عملکرد غلط حاکمیت می دانست و می گفت “بر اساس نشانه ها اگر حکومت چنین چهره ای از جمهوری اسلامی به نمایش بگذارد طبیعی است که مردم شعار گذار از جمهوری اسلامی سر خواهند داد” . میرحسین می توانست به مانند همه سیاست مداران ماهر دنیا از رادیکال شدن خواست های بخشی از مردم برای فشار به حاکمیت و امتیاز گیری استفاده کند و در عین حال به مردم حق دهد که با توجه به سرکوب حقوق حقه خود خواستار تغییرات بیشتری باشند .
عدم استفاده از موقعیت ها و عدم بکار گیری به موقع استراتزی حمله ، ضعف همیشگی جنبش اصلاحات بود . ضعفی که یک زمان با بیان بی موقع و مسخره استراتزی “آرامش فعال” و حال در استراتزی میرحسین موسوی به وضوح دیده می شود . چنین تفکری هرگز نمی تواند در میان مدت و طولانی مدت رهبری یک جنبش دموکراسی خواهی واقعی در ایران را بر عهده بگیرد .
رهبر جنبش کسی است که از خواست ملت جلو تر باشد و بتواند با سخنانش ملت را به پرداخت هزینه برای رسیدن به خواست های بیشتر تشویق کند . خود جلو برود و ملت در پشت سرش راه بیافتد ، نه کسی که خود بسیار عقب تر از ملت حرکت می کند و در برابر خواست های واقعی و به حق مردم دست به سخنانی سرکوب گرایانه بزند و دلایلی کلیشه مثل چارچوب قانون اساسی را بهانه کند . مگر نه آنکه قانون آن چیزیست که مردم می خواهند ؟

کدام چارچوب قانون
میرحسین موسوی می گوید میخواهد در چارچوب قانون حرکت و اعتراض کند . میرحسین موسوی حتی پس از مشاهده این کودتای ننگین تاکید دارد که خواستار تغییر قانونی اساسی نیست و چارچوب مبارزه او قانون اساسی فعلی است . اما او مشخص نمی کند چگونه می خواهد در چارچوب قانون اساسی که وجود خارجی ندارد حرکت کند .
آیا میرحسین موسوی مجری قانون اساسی است ؟ اگر آری پس باید در برابر سرکوب تظاهر کنندگان پاسخگو باشد . قانون اساسی تظاهرات و تجمعات را آزاد گذاشته است . میرحسین باید در برابر وکیل نداشتن متهمان در دادگاه و در برابر غیر علنی بودن دادگاه متهمان سیاسی پاسخگو باشد . میرحسین باید در برابر همه شکنجه ها و قتل هایی که حکومت انجام می دهد پاسخگو باشد . میرحسین در برابر تمام موارد نقض قوانین از سوی حاکمیت که مانع رسیدن ملت به حقوق خود می شود مسئول است .
و اگر پاسخ نه است و او مجری نیست پس چه حقی دارد زمانی که میبیند هیچ نشانی از اجرای قانون اساسی وجود ندارد و قانون شکنان ، خود مجری اجرای خواست خود به نام قانون هستند ، بر حرکت در چارچوب قانونی که وجود خارجی ندارد و نمی توان حتی از یکی از بندهایش به نفع خواست ملت استفاده کرد ، اصرار بورزد . حکومت با اولین نقض آشکار قانون اساسی این قانون اساسی را از مشروعیت انداخت و حال که نقض این قوانین هر روز و به طور گسترده از سوی حکومت انجام می شود سخن گفتن از حرکت در چارچوب قانون مسخره است . این قانون هیچ اعتباری ندارد . قانونی که نه مردم می توانند بندهایی آن را تغییر دهند و نه می توانند از بندهای مفید آن استفاده کنند و اجرای آن به دست بزرگ ترین نقض کننده قانون اساسی ، چگونه می تواند معتبر باشد . نقض قوانین ناعادلانه و ظالمانه در شرایطی که ملتی خواستار گذار مسلمت آمیز از استبداد به دموکراسی است ، طبیعی ترین رفتار است ، چه برسد به اینکه قبل از ملت این حکومت است که قوانین خودش را نقض می کند .

میرحسین موسوی یک رهبر کارنابلد است . این را از همان اولین روزهای اعتراض هنگامی که گفت “ابتکار عمل در اعتراضات را بدست مردم سپردم” متوجه شدم . در مورد نقد این سخن او و رفتارهایی که در ادامه همین سخن داشت بسیار نوشتم .
اما رفتار جدید او نشان می دهد که او در همین سخن هم صادق نیست .
هنگامی که مردم بر علیه حکومتی که ده ها نفر از ایشان را در دو ماه اخیر کشته است شعار می دهند و خواستار تغییرات اساسی می شوند ، و این شعار جدید مورد استقبال شدید همه مردم قرار می گیرد ، میرحسین با بدترین واکنش به مقابله با خواست مردم می پردازد و برای ایشان تعین تکلیف می کند که مجبورند همچنان خواستار ادامه حکومت جمهوری اسلامی باشند .
میرحسین موسوی روز شنبه در گفت‌وگو با قلم‌نیوز، درباره شعار جدید مردم ، تمام حرفهای سابق خودش که گفته بود ابتکار را به دست مردم سپرده نقض کرد ، و چنین گفت : “”شعارهایی مورد حمایت راه سبز میلیونی مردم است که فراتر از قانون اساسی جمهوری اسلامی نرود. خواسته مردم دفاع از جمهوریت نظام در کنار اسلامیت آن است و شعار جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم نه یک کلمه زیاد در بیان این جنبه از مطالبات آنان نقش راهبردی دارد.”"

میرحسین در تنها جایی که باید به خواست و ابتکار مردم احترام بگذارد این کار را نمی کند و بعد در جاهایی که نیاز به حضور او به عنوان یک رهبر مقتدر احساس می شود ، غیبش می زند و انتظار دارد مردم خود ابتکار عمل را بدست بگیرند ( مثلا نیاز به یک فراخوان برای تجمع در روز تنفیذ . که چنین فراخوانی برای تجمع اعتراضی در روری به این مهمی هرگز از سوی میرحسین صادر نشد و ابتکار به دست مردم سپرده شد تا با فراخوان های مختلف در وبلاگ های مختلف ، احتمال عدم برگزاری یک تجمع مناسب در مهمترین روزی که دنیا توجه اش به ایران است ، بالا رود )
میرحسین موسوی با توجه به جمیع جوانب ( توانایی ها ، خواست ها ، تفکرات و عملکردی که دارد ) نمی تواند در ادامه مسیر ، رهبری جنبش دموکراسی خواهی ملت ایران را بر عهده بگیرد . تاکید نابجا بر ادامه رهبری شخصی که قابلیت رهبری جنبش را ندارد مانع از اتحاد ملت بر سر رهبری ، فرد مناسب تر می شود . مسلم است که وجود رهبری برای اتحاد ملت و عدم پراکندگی در برنامه ها و حرکات لازم است . رهبری مناسب به یارگیری بیشتر جنبش کمک می کند و عدم وجود رهبر کاربلد ، موجب ریزش نفرات خواهد شد .
در شرایط فعلی نقد بی رحمانه میرحسین و گذار از او می تواند ملت را برای اتحاد بر روی رهبری فردی جدید یاری کند . نقد میرحسین قابلیت شناخت بالاتری به مردم می دهد تا در انتخاب رهبر جدید کمتر دچار اشتباه شوند . این کاریست که امروز باید انجام شود . میرحسین البته همچنان دوست ما خواهد بود و مسلما مقدار قابل توجه ای از محبوبیت خود را حفظ خواهد کرد . گذار از میرحسین به معنی دفن کردن او نیست . گذار از میرحسین به معنی نگاه واقعی به خواست ملت و آینده جنبش است . خواستی که هرگز با رهبری میرحسین به نتیجه نمی رسد .

.
پیمان روشن ضمیر
www.ospeyman.org
11/5/88

ما همگی اعلام کردیم دولت احمدی نژاد نامقبول و نامشروع است . بررگترین ائتلاف در ایران حول محور به رسمیت نشناختن دولت احمدی نژاد شکل گرفته است . ما این دولت را به رسمیت نمی شناسیم و از همه دنیا انتظار داریم که این دولت را به رسمیت نشناسند . دولت فرانسه اعلام کرد تا زمانی که نامزدهای رقیب ، احمدی نژاد را به عنوان رئیس جمهور قانونی ایران تایید نکنند آنها او را به رسمیت نخواهند شناخت .
اما اکنون این خطر وجود دارد که سایتهای مخالف دولت کودتا ، با آغاز بحث های انتخاب اعضا کابینه ، ناخود آگاه با پرداختن به این بحث ها موجب به رسمیت شناختن این دولت شوند .
احمدی نژاد با انتخاب مشایی کاری کرد که برای معاون اول او در بالاترین موضوع داغ درست شود . در بسیاری از سایتهایی که تا دیروز صحبت از عدم مشروعیت دولت احمدی نژاد بود و خبرها حول اظهار نظرهایی در مورد لزوم برکناری احمدی نژاد و تجدید انتخابات تاب می خورد ، ناگهان خبر انتخاب مشایی به عنوان معاون اول به گل سر سبد اخبار تبدیل شد .
بسیاری سایتهای مدعی اصلاح طلبی با عنوان معاون اول رئیس جمهور از او یاد کردند .
حتی اگر این اخبار از دیدی انتقادی بیان شود باید بدانید که این خواست کودتاچیان است که چنین اتفاقی بیافتد .
امروز در سایت آینده دیدم در بسیاری مطالب احمدی نزاد را رئیس جمهور خطاب کرد . البته شاید بهانه این باشد که هنوز دولت جدید بر سرکار نیامده و او فعلا رئیس جمهور قانونی است . اما بهتر است با عدم بکار بردن عنوان رئیس جمهور برای احمدی نزاد در سایتهای خبری و روزنامه های اصلاح طلب ، خود را برای مقابله با دولت غیر قانونی او همچنان آماده نگهداریم و این رویه را با جدیت بیشتری بعد از آغاز به کار دولت کودتا ادامه دهیم .
با اقدامات یک بام و دوهوا کسی حرف ما را مبنی بر عدم مشروعیت این دولت باور نمی کند . تصمیممان را قاطع بگیریم . اگر این دولت غیر قانونی است بلکل اخبار انتخاب اعضا کابینه آن را تحریم کنیم . این کاریست که روزنامه های اصلاح طلب باید انجام دهند . توانی که ما از خود نشان دادیم همچنان امیدهای بسیاری برای شکست دادن دولت کودتا و تغییر آن با دولت قانونی باقی می گذارد . هنوز مخالف با دولت کودتا و غیر قانونی و نامشروع خواندن آن پتانسیل خبری بسیاری دارد که باید روی آن کار شود و لازم است همچنان به عنوان خبرهای داغ ما محسوب شود .
“برنامه ریزی برای نافرمانی مدنی و مخالفت با دولت ، و تلاش برای تسلیم دولت به استعفا یا برکناری ، و برگذاری رفراندوم ،” نباید تحت الشعاع خبرهای تولیدی مورد نظر دولت کودتا قرار بگیرد . انتقاد و بحث بر سر اعضا کابینه دولت کودتا ، خواست کودتاچیان است ، زیرا خود به خود منجر به مشروعیت بخشیدن به این دولت می شود .

پیمان روشن ضمیر

28/4/88

سرمقاله امروز حسین شریعتمداری در کیهان را می خواندم که به موضوع نماز جمعه دیروز هاشمی ، می پرداخت .
اصل مطلب سرمقاله کیهان مورد نظر این سخن نیست ، بلکه میخواهم به نکته ای تکراری در این مقاله بپردازم که حداقل تا به حال ده بار بعد از انتخابات آن را در کیهان خوانده ام و آنقدر کیهانیان این نکته را در مطالب مختلف تکرار کرده اند که فکر کنم این دروغ برای خودشان هم به یک باور قاطع تبدیل شده است .

شریعتمداری در قسمتی از مقاله امروز می نویسد :

“” ايشان ( هاشمی ) تقريباً هرجا سخن از انتخابات اخير بر زبان آوردند، همان ادعاهاي بي دليل و غيرمنطقي كساني را تكرار كردند كه نه فقط هيچ نشانه، شاهد، قرينه و سندي براي اثبات آن ندارند، بلكه به شدت از هرگونه بحث منطقي و مستند فرار مي كنند و به هيچيك از درخواست ها و دعوت هاي رسمي مراكز مسئول براي ارائه دلايل و اسناد خود مبني بر تقلب در انتخابات پاسخ نداده و نمي دهند. چرا؟!… پاسخ روشن است، چون دليل و سندي ندارند و از اين روي نمي توانند بيرون از دايره «ادعا» قدمي بردارند.”"

شریعتمداری در بخش دیگری ار این مقاله می نویسد

“”مي فرمائيد در انتخابات تقلب شده؟ خب! چرا براي ادعاي خود هيچ دليل و سند و حتي شاهد و قرينه اي ارائه نمي دهيد؟ مگر نه اينكه در تمامي نظام هاي حقوقي جهان و از جمله نظام حقوقي اسلام «البينه علي المدعي- آنكس كه ادعايي دارد بايد دليل ارائه كند»؟ و مگر نه اين كه در قوانين جمهوري اسلامي ايران براي اينگونه ادعاها راه حل قانوني در نظر گرفته شده است؟ بنابراين چرا به راه قانون نمي رويد؟ لطفاً و با عرض پوزش، بفرمائيد كدام قانون را قبول داريد؟
آقاي هاشمي مي فرمايند جمع زيادي از مردم، در مورد انتخابات ترديد دارند! ولي نمي فرمايند، چرا؟! و به چه دليل؟! قاطبه مردم اگر ترديدي داشته باشند درباره ريشه و پشت صحنه آشوبگران است.”"

و این همان نکاتیست که نقل محفل کیهانیان در همه مقالات و مطالب بعد از انتخابات بوده است . مسلم اینکه بحث کردن در محتوا با کسی که خودش را به خواب می زند بی حاصل است بنابر این بنده قصد بحث در مورد صدق وجود یا عدم وجود تقلب در انتخابات را در این مقاله ندارم ، بلکه راه حلی دارم تا کیهانیان این قدر مجبور نباشند این نکته خلاف واقع را با هدف باور پذیر کردن ، در همه جا تکرار کنند .

پیشنهاد بنده این است ،: حکومت جمهوری اسلامی از طریق صدا و سیما رسما از بنده پیمان روشن ضمیر دعوت کند در یک برنامه دو ساعته زنده با مردم سخن بگویم و دلایل و مدارک خودم را مبنی بر تقلب در انتخابات به مردم ارائه کنم . یک نماینده از طرف وزارت کشور یا شورای نگهبان یا هر بخش حکومت نیز می تواند در همان برنامه به صورت رودر رو به اشکالات من پاسخ دهد و دلایل و مدارک من را رد کند و البته بنده نیز باید فرصت کافی برای پاسخ دادن به سخنان او داشته باشم .

تا به حال ده ها بار نمایندگان وزارت کشور و شورای نگهبان و سایر مسئولان حامی دولت ، با هدف بیان این مطلب که در انتخابات تقلب صورت نگرفته است به تلویزیون آمدند و اتفاقا بعضی از همین مسئولان نکته کیهان مبنی بر خالی بودن دست مدعیان تقلب در انتخابات از هرگونه “سند و مدرک و دلیل” را مطرح کرده اند و بینندگان تلویزیون حیران از اینکه چگونه است که صدا و سیما در همان برنامه از نماینده موسوی و کروبی و شخصیت های مدعی تقلب در انتخابات دعوت نکرده است تا در برنامه زنده مردم شاهد باشند که اینان هیچگونه مدرکی ندارند و ادعای بی خودی می کنند و در نتیجه رسوا شوند .

آیا بهتر نبود صدا و سیما به عنوان تنها رسانه تلویزیونی کشور ، به جای این همه صرف وقت برای تکرار این سخن که “”مدعیان تقلب مدرکی ندارند . و در انتخابات تقلب نشده است”" ، از یکی از مدعیان تقلب در انتخابات که مورد قبول نامزدها باشد دعوت می کرد تا دلایلش را به صورت زنده با مردم مطرح کند و یقینا همان یک بار که مردم بی مدرکی این جماعت را می دیدند ، بسیار بیشتر از این همه برنامه تکراری و یک طرفه ، به سالم بودن انتخابات پی می بردند و همان یک جلسه حضور مدعیان بی مدرک و سند تقلب در انتخابات ، برای همیشه موجب رسوایی و خاموشی این گروه می شد .

حال بنده کاملا آماده ام که این خدمت را به نظام جمهوری اسلامی و کیهانیان ارائه کنم تا به صدا و سیما بیایم و در یک برنامه زنده در مورد دلایل خود مبنی بر تقلب در انتخابات با مردم سخن بگویم و اگر اینگونه که کیهانیان مرتب تکرار می کنند بنده هیچ مدرک و دلیل قانع کننده ای نداشته باشم به یقین افکار عمومی که بارها سخن و ادله حامیان دولت در مورد سلامت انتخابات را شنیده اند با مقایسه هر دو صحبت انجام شده ، بهترین قضاوت کننده خواهند بود و هیچ چیز به اندازه این عمل نمی تواند نتایج مورد نظر دولت و دوستانش در روزنامه کیهان را حاصل کند .

برای اطلاع از نظر افکار عمومی یک سازمان بین المللی و معتبر در زمینه نظر سنجی می تواند پس از برنامه ، در میان مردم شهرهای مختلف نظر سنجی کند و شهادت دهد که اکثریت افکار عمومی پس از این برنامه ، معتقد هستند ادعای مدعیان تقلب در انتخابات صحیح است یا معتقدند این گروه حرف مفت می زنند و بدون دلیل و مدرک یا با دلایلی بی ارزش و بی محتوا چنین ادعایی می کنند .

انتخاب یک سازمان معتبر نظر سنجی که مورد قبول دو طرف باشد ، با توجه به مشخص بودن سازمان های معتبر بین المللی در این زمینه کار مشکلی نخواهد بود .(مثلا یک سازمان نظر سنجی مورد تایید دولت ژاپن یا یک سازمان نظر سنجی به انتخاب سازمان ملل )

در هر حالت اگر شریعتمداری به ادعای خود باور داشته باشد باید از این پیشنهاد استقبال کند و ترتیب چنین برنامه زنده ای را در صدا و سیما بدهد و با این کار که موجب رسوایی مدعیان تقلب در انتخابات می شود بهترین خدمت را به نظام جمهوری اسلامی و دولت احمدی نزاد بکند ، در غیر این صورت بداند که با حلوا حلوا کردن های کیهان ، دهان شیرین نمی شود و کام مردم همچنان از باور این مطلب که در انتخابات تقلب شده و رای ایشان خوانده نشده ، تلخ خواهد ماند . بد نیست جناب شریعتمداری سرشان را از زیر برف بیرون کنند و ببیند که حتی طرفداران دولت احمدي نژاد نیز با تعجب این سوال را مطرح می کنند که اگر مدعیان تقلب مدرکی ندارند چرا مانع حضور آنها در تلویزیون می شوید و چرا نمی گذارید رسوا شوند ؟

پیمان روشن ضمیر .

27/4/88

همیشه معتقد بودم شرکت در مراسم رسمی حکومت توسط مخالفین به صورت سامان دهی شده ، بهترین روش برای اعتراض به حکومتیست ، که مجوز برگزاری تجمعات مستقل را به مخالفین نمی دهد و باعث می شود برای اولین بار حاکم مستبد ، درد مجوز ندادن ، را به خوبی احساس کند .
حرکتی که این جمعه قرار است انجام شود ، یکی از وحشتناک ترین کابوس های سلطان است زیرا اولین حرکتیست که مخالفین تصمیم می گیرند ، در یک مراسم رسمی حکومت که همیشه به عنوان تریبون نظام ، و نمایش طرفداران نظام از آن استفاده می شد ، مخالفت خود را بیان کنند و مراسم حکومتی را به فرصتی برای تجمع برضد استبداد تبدیل نمایند .
اگر این قضیه در حرکت اول با موفقیت انجام شود ، ممکن است به یک کار روتین و معمول توسط مخالفان تبدیل شود ( همه نماز جمعه ها و روز قدس و 22 بهمن و غیره ) و این کابوسیست که حاکم مستبد ایران می داند که مقابله با آن در بسیاری مواقع غیر ممکن است و اگر هم ممکن باشد هزینه ای به مراتب سنگین تر از برخورد با تظاهرات پراکنده خیابانی ، برای حاکم مستبد به دنبال دارد .
غیر قابل انکار است که حکومت در ایران صاحب حداقل 8 میلیون طرفدار است که بسیاری از این طرفداران نه هرگز موفق شده اند در تجمعی رسمی عظمت تعداد مخالفین نظام را شاهد باشند و نه شاهد برخورد وحشیانه حاکم مستبد در تجمعات با مخالفین بوده اند پس از هر دو منظر چه تجمع سرکوب شود و چه نشود سود بسیار بیشتری از تظاهرات خیابانی مستقل ، نصیب ما می کند بخصوص آنکه حضور ما در این تجمع ، در هر دو صورت موجب ریزش طرفداران نظام می شود .

چند روز پیش پس از جدی شدن بحث حضور در نماز جمعه ، در قسمت نظرات سایت بالاترین در این لینک نکته ای را متذکر شدم :
“”توجه کنید که اگر احساس خطر شدید بکنن و تخمین بزنند که قراره یک میلیون نفر بیان ، ممکنه نزارن هاشمی این هفته بیاد .
برای همین پیشنهاد من اینه که در بالاترین چند تا لینک رد کنیم و در وبلاگ ها هم اعلام کنیم که این هفته حتما به نماز جمعه خواهیم رفت چه هاشمی باشه و چه نباشه و این حضور خودمان را قطعی اعلام کنیم . بگیم هر کی امام جمعه باشه ما میایم و شعارهای خودمان را میدیم و پشت سرش نماز نمیخوانیم و نماز که شروع شد میریم .
این طوری احتمال اینکه هاشمی را برای این هفته تغییر بدن پایین میاد و مردم هم از الان تصمیم میگیرن که بیان و شایعات بعدی نمی تونه روشون تاثیر بزاره “”

امشب مشاهده کردم در بیانیه ای که موسوی ساعتی پیش صادر کرد به خوبی به همین نکات توجه شده است و با وجود کوتاهی بیانیه ، یکی ار هوشمندانه ترین بیانیه های میرحسین موسوی است .

1- میرحسین در بیانیه هیچ نامی از هاشمی رفسنجانی نمی آورد . او نمی گوید به دلیل حضور هاشمی می آیم . حتی نمی گوید ملت را به نماز جمعه ای که هاشمی امام جمعه آن است دعوت می کنم . . میرحسین موسوی بسیار هوشمندانه پیوند این تجمع و حضور خود در آن را ، با نام هاشمی گره نمی زند و بر اساس مفهومی که از بیانیه میرحسین بدست می آید چه هاشمی حضور داشته باشد و چه نباشد ما در مراسم جمعه شرکت می کنیم و میرحسین نیز بدون توجه به حضور هاشمی خواهد آمد . با توجه به بیانیه میرحسین موسوی حکومت می داند تکنیک فشار آوردن به هاشمی یا تغییر امام جمعه به وسیله اهرم شورای عالی امنیت ملی ، تکنیک خوبی نیست و طبق بیانیه میرحسین موسوی که مورد اتفاق همه مخالفین می باشد ، این مراسم هیچ ربطی به حضور یا عدم حضور هاشمی ندارد .

2- میرحسین حتی نام نماز جمعه را در بیانیه نمی آورد . مسلم اینکه اگر میرحسین هوادارنی که دوست دارند در این تجمع شرکت کنند اما دوست ندارند پشت سر هاشمی نماز بخوانند را به نماز جمعه هاشمی دعوت می کرد ، کاری تفرقه انگیز را انجام داده بود ، زیرا حتی بر فرض تاکید میرحسین ، باز بسیاری از شرکت کنندگان دل خوشی از هاشمی ندارند و حاضر نخواهند شد پشت سر او نماز بخوانند ، بنابراین بیانیه میرحسین به وضوح آدرس نماز جمعه را نمی دهد بلکه هدف اصلی که تجمع در روز جمعه است را به عنوان آدرس مشخص می کند ، پس اگر کسی در نماز شرکت نکند خارج از هدف بیانیه میرحسین ، قرار نمی گیرد و هدف همچنان بدون هیچ تفرقه ای تحقق پذیر است .

3- میرحسین هوشمندانه عمل می کند . بر خلاف رفتارهای قبلی که من عدم فرماندهی در مواقع حساس را یک نقطه ضعف میرحسین می دانستم و بسیار به این سخن او که می گفت “ابتکار را به خود مردم سپردم” انتقاد داشتم ، اما در این مورد نوع بیان او را پسندیدم و این عمل حتی اگر عمدی نباشد ، در این مورد خاص بسیار هوشمندانه نشان می دهد . میرحسین در واقع بیانیه می دهد تا مردم را برای شرکت در تجمع بزرگ روز جمعه دعوت کند و خیال همه را از برگزاری این حرکت اعتراضی ،راحت کند . اما در بیانیه برعکس سخن می گوید ، و می گوید که دعوت مردم برای شرکت در مراسم را پذیرفته است و به دعوت مردم است ، که حضور می یابد .
اهمیت این روش در این بیانیه از این منظر است که ممکن است در آینده مدل حرکت اعتراضی رور جمعه به یکی از مهمترین روشهای مخالفت با حاکم مستبد تبدیل شود و معترضان قصد داشته باشند در سایر مراسم و تجمعات حکومت شرکت کنند و کابوس جمعه را به یک کابوس دائمی برای سلطان مستبد ایران بدل کنند . مفهوم حاصل از بیانیه میرحسین این است که بدون دعوت او مردم خود می توانند تصمیم بگیرند برای حرکت های بعدی از چنین روشی استفاده کنند و حتی اگر او را بخوانند او دعوت مردم را اجابت خواهد کرد . میرحسین به زیبایی اشاره می کند که آزادی تجمعات و راهپیمایی های قانونی ، به ناحق از ما سلب شده است و این تکنیک جدید که مردم پیش گرفته اند ، بهترین طریق برای وصول به آزادی ، و در واقع شکست سلطان مستبدیست که به ما مجوز تجمع نمی دهد .

پیمان روشن ضمیر
24/4/88

—————————————
بیانیه میرحسین :

به نام خدا و با تقدیم سلام متقابل
از آنجاکه اکیداً پاسخ به دعوت همدلان و همراهان در راه صیانت از حقوق مشروع زندگی آزاد و شرافتمندانه را بر خود واجب می دانم، روز جمعه مورخ 26/04/88 در میان صف های شما حاضر خواهم شد.
تمسک به حبلُ المَتین ایمان و قرار گرفتن در حِصن امن الهی که این دعوت شما متضمن آن است بهترین طریق وصول به آزادی های به ناحق مسلوب شده از ماست.
با تقدیم احترام
برادر شما میرحسین موسوی

بعد از اعتراضات پیش آمده در مورد انتخابات ریاست جمهوری دهم ، عده بسیاری انتظار داشتند هاشمی رفسنجانی با توجه به حضورش در دو نهاد اساسی و مهم حکومت ، یعنی مجلس خبرگان و مجمع تشخیص مصلحت نظام ، قدرت خودش را به رخ طرف مقابل بکشد و به نفع میرحسین موسوی وارد صحنه شود . انتظاری که نگارنده از اساس آن را غلط می داند و معتقدم افرادی که چنین انتظاری از هاشمی رفسنجانی داشتند یا دارند ، شناخت درستی از او ندارند .
بنده پیشنهادی دارم که عیار هاشمی را به خوبی می سنجد و از جنس امید بستن های دیگر افراد به هاشمی نیست ، اول اینکه کاملا عملیست و به هیچ عنوان بوی سرکشی یا مخالفت با وضع موجود نمی دهد و از طرفی انتظار عمل کردن به این پیشنهاد با هر معیاری حتی معیارهای خود هاشمی رفسنجانی ، نابجا نیست و معتقدم هاشمی نیز بدش نمی آید چنین بکند و اگر نمی کند به همان عیاری که در بالا گفتم ربط پیدا می کند …

همانطور که همگان می دانیم انتخاب و عزل رهبر بر عهده مجلس خبرگان رهبریست .
تمام اعضا این مجلس توسط شورای نگهبان تایید صلاحیت می شوند و به همین یک دلیل ، بسیاری افراد ، انتخابات این مجلس را فرمایشی می دانند و معتقدند ” منتخبین این مجلس در یک دور باطل توسط خود رهبر تایید می شوند و کسانی که به تایید نمایندگان رهبر در شورای نگهبان نرسیده باشند شانسی برای نمایندگی مردم در این مجلس ندارند ، پس رهبر با یک واسطه خودش بر خودش نظارت می کند .” ospeyman.org
بسیاری از مردم گمان می کنند این دور باطل نتیجه پیش بینی قانون اساسی است و به همین دلیل تغییر آن نیاز به اصلاح قانون اساسی دارد ، حال آنکه قانون اساسی وظیفه نوشتن قوانین در مورد تعداد و نوع انتخاب اعضا مجلس خبرگان و شرایط اعضا آن را ، به خود این مجلس واگذار کرده است و جالب است بدانید این تنها موردی است که قانون اساسی به نهادی به غیر از مجلس شورای اسلامی ، اجازه قانون گذاری داده است .

اصل 108 قانون اساسی می گوید : “”قانون مربوط به تعداد و شرایط خبرگان، کیفیت انتخاب آنها و آیین‏نامه داخلی جلسات آنان برای نخستین دوره باید به وسیله فقهاء اولین شورای نگهبان تهیه و با اکثریت آراء آنان تصویب شود و به تصویب نهایی رهبر انقلاب برسد. از آن پس هر گونه تغییر و تجدید نظر در این قانون و تصویب سایر مقررات مربوط به وظایف خبرگان در صلاحیت خود آنان است.”"

به موجب همین اصل ، مجلس خبرگان در یکی از جلسات خود یک سری شرایط برای نامزدهای نمایندگی در این مجلس تصویب کرده است و در تبصره ماده سه همین قانون آمده است که تایید صلاحیت نامزدهای نمایندگی در مجلس خبرگان بر عهده شورای نگهبان است . این مصوبه مجلس خبرگان به عنوان یک قانون رسمی کشور به شورای نگهبان اجازه می دهد افراد را برای نامزدی در انتخابات این مجلس تایید و یا رد کند و عملا این دور باطل که منتخبین خود رهبر در انتخاب نمایندگان مجلسی که وظیفه اش انتخاب و عزل رهبر است نظر می دهند ، از اینجا بوجود می آید .
چنان می شود که بسیاری از روحانیون سرشناس و خوش نام و حتی بسیاری از اعضا سابق همین مجلس در چند دوره اخیر انتخابات مجلس خبرگان ، توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شده اند .

مجلس شورای اسلامی هر سال و هر ماه و هر روز مصوبات خود را تغییر می دهد ،
هیچ چیز عجیبی نیست که مجلس خبرگان نیز ، مصوبه خود را اصلاح کند و از آنجا که این مجلس اختیار تام دارد که هرگونه شرایطی برای نامزدی در این مجلس تعیین کند و وظیفه تایید صلاحیت نامزدها را نیز همانگونه که خود صلاح می داند مصوب کند ، هیچ خواست نامشروعی تلقی نمی شود اگر جمعی از نمایندگان مجلس خبرگان طرحی را ارائه دهند ، که تایید صلاحیت نامزدها برای نمایندگی در مجلس خبرگان از شورای نگهبان گرفته و به همین مجلس سپرده شود و یا مثلا در طرح ، پس از ذکر شرایط نامزدی آورده شود : افرادی که از یکی از مراجع شناخته شده تقلید تاییدیه داشته باشند ، می تواند در انتخابات مجلس خبرگان نامزد شوند .
در صورتی که هاشمی رفسنجانی در مورد دور باطلی که در حال حاضر با قانون فعلی بوجود آمده ، برای اعضا مجلس خبرگان صحبت کند و از تغییر قانون نحوه تایید صلاحیت اعضا مجلس خبرگان حمایت کند، بعید است که چنین طرحی با حمایت هاشمی رفسنجانی رای نیاورد .
حتی در صورت واگذاری تایید صلاحیت نامزدها به خود مجلس خبرگان یقینا تعداد تایید صلاحیت شده ها در میان روحانیون میانه رو و یا اعضا مجمع روحانیون مبارز به چند برابر وضعیت فعلی افزایش می یابد ، و در همه حوزه ها انتخاباتی واقعی تر از زمانی که شورای نگهبان وظیفه تایید صلاحیت ها را بر عهده دارد ، خواهیم داشت
طرح فوری این مسئله توسط هاشمی رفسنجانی در مجلس خبرگان و به کرسی نشاندن آن با کمک نمایندگان همفکر که اکثریت آنان به ریاست هاشمی رای داده اند ، می تواند ، پیام آشکار و مهمی مبنی بر تاثیر گذار بودن هاشمی در معادلات سیاسی آینده ایران ، خطاب به جامعه و فعالین سیاسی صادر کند . یکی ار دست آوردهای این قانون بالا رفتن قدرت چانه زنی اصلاح طلبان با حکومت ، خواهد بود

پیمان روشن ضمیر ospeyman.org
20/4/88